تا حالا شده دلت بگيره

از دست غصه دق كنه بميره

                          تا حالا شده كه محتاج بشئ

                          حتئ خدا هم دستتو نگيره

  تا حالا شده يه روز بئ خبر

   عشقت بره بهونشو بگيرئ

                            بفهمئ هر چئ ميگفت دروغ بود

                             كم بيارئ دلت بخواد بميرئ

  ائ خدا زندگيم نقش بر اب

حال قلب عاشقم خيلئ خرابه

                              قسمت ميدم كه جونمو بگيرئ

                            زنده بودن واسه من عين عذابه

 تو كه از حال دلم با خبرئ

 چرا گريه هام نداره اثرئ

                                 به چه جرمئ ائ خدا بگو به من

                                 دارئ ابروئ من رو ميبرئ

 تا حالا تنها يه جا نشستئ

 بي صرصدا  توئ خودت شكستئ

                                 حس خجالت بشينه رو چهرت

                                  از اين كه حس كنئ اضافئ هستئ

 تا حالا شده چيزئ ببينئ

 دلت بخواد كور بشئ و نبينئ

                                    واسه پنهون كردن گريه هات

                                     زير بارون بدون چتر بشينئ

            تمومش كن خدا  ديگه بريدم

        به هر چئ كه نميخواستم رسيدم

                  تمومش كن تمومش كن خدايا

                  ديگه بسه عذاب درد كشيدم

                           نه از عشق خير ديدم نه از دوست

                           به كئ خوش باشم و به چئ اميدوار

           دارم زجه زنون به پات ميفتم

            تو ميبينئ ولئ انگار نه انگار

                                                   (كامران مولايئ)

                                             

+ تاريخ دوشنبه نهم اسفند ۱۳۸۹ساعت 23:49 نويسنده شب گرد قصه عشق |

دنيا هم زشت است و هم زيبا

گاه روشن است و گاه تاريك

زمانئ صدائ بلبلان و اواز خوش پرندگان

و زمانئ نوائ شوم جغدان ما را به خود مياورد

وقتئ فردئ از افراد بار سفر ابدئ را ميبندد

ديگر اطرافيان و دوستان  از او دور ميشوند

و او تنها و غريب سفرش را اغاز ميكند

ديگر نام او از نظر ها پاك ميشود

مگر در يك مورد كه ان ماندن نام نيك و خوش قلبئ اوست

ارئ ادمئ تا زنده است ميزان و قدر نعمتش سنجيده نميشود

ما وقتئ پئ به ارزش نعمتئ چون پدر و مادر ميبريم

كه ديگر خيلئ دير شده و شمع وجود انها سوخته و خاكستر گشته

زمينه هر رفاه و كليد هر نيكئ و فضلئ مستلزم

                         رنج و محنت است    ارئ


+ تاريخ یکشنبه سوم بهمن ۱۳۸۹ساعت 14:4 نويسنده شب گرد قصه عشق |

  مگه چند بار يه جوون عاشق ميشه

مگه چند بار دل گرفتار ميشه

                          پائ عشق اولش ميمونه دل

                               اخه اون حس ديگه تكرار نميشه

دل من تو گوش كن به حرف من

خيلئ ساده به هر كس دل نبند

                                  دروغ هر كئ ميگه دوست داره

                                   دل من گلم به حرفام تو نخند

         ميتونه شكست عشق از زندگئ سيرت كنه

       جوونئ تو بگيره با غصه درگيرت كنه

     ميترسم غصه عشق اولت پيرت كنه

           تو رو اخر بشكنه يه روز زمين گيرت كنه

                                                     (كامران مولايئ)

rc3bj2lt3bqfdvv4rl2y.jpg" />rc3bj2lt3bqfdvv4rl2y.jpg" />



+ تاريخ یکشنبه بیست و ششم دی ۱۳۸۹ساعت 14:19 نويسنده شب گرد قصه عشق |

ديشب برائ اخرين بار برائ اخرين ديدار

چشمانم را رو به تو باز كردم

و به چشمان تو خيره شدم

و ازته دل برايت حرف زدم

و تو با ارامش تمام به حرف هايم گوش دادئ

كاش ميشد دستانت را در دستانم بگيرم

كاش ميشد تو را در باغچه كوچك دلم ميكاشتم

تا تمام تاريكئ هائ دلم را روشن كنئ

كاش ميشد كه مال من باشئ

كاش ......

ميدانم ميدانم باز زمان رفتن است

اه كه نتوانستم تو را درك كنم

اه ...

+ تاريخ دوشنبه بیستم دی ۱۳۸۹ساعت 16:43 نويسنده شب گرد قصه عشق |

 بدون تو اين زندگئ رو نميخوام

     بعد از تو اين عاشقئ رو بئ معنا ميدونم

                                گفته بودم كه تو اولين و اخرينئ

                                         ائ سر اغازم من پايان را نميخواهم

  نميدونم چرا دنيا پر از حادثه هائ واروونه است

       يكئ رو ميخوائ ولئ بهش نميرسئ

 اخه چرا دنيا اينجوريه

 به هر كئ ميگئ ميگه اين سرنوشتت نميشه كاريش كرد

اخه مگه ميشه سرنوشت من اينقدر ..... باشه

چرا من چرا منئ كه برا رضائ خدا هر كارئ ميكنم

نميدونم فقط ميخوام اينو بگم كه خيلئ دلم از خدا گرفته

اخه خدا مگه تو صدائ منو نميشنوئ

چرا بايد با مكن چنين كنئ

مگر من لايق اين همه تنهايئ ام

خلاصه بازم شكرت خدايا تا تو رو دارم هيچ وقت تنها نيستم


+ تاريخ دوشنبه سیزدهم دی ۱۳۸۹ساعت 12:40 نويسنده شب گرد قصه عشق |

هميشه به من ميگفت:زندگئ وحشتناك است

ولئ يادش رفته بود كه به من ميگفت:تو زندگئ من هستئ!

روزئ از روز ها از او پرسيدم

به چه اندازه مرا دوست دارئ؟

گفت:به اندازه خورشيد

در اسمان نگاهئ انداختم ديدم كه هوا بارانئ بود

و خورشيدئ در اسمان معلوم نبود!

شبئ از شب ها از او پرسيدم

به چه اندازه مرا دوست دارئ؟

گفت:به اندازه ستاره هائ اسمان

نگاهئ به اسمان انداختم ديدم كه هوا ابرئ بود

و ستاره ائ در اسمان نبود!

خواستم برائ از دست دادنش قطره اشكئ بريزم

ولي حيف كه تمام اشك هايم را برائ بدست اوردنش

از دست داده بودم!

+ تاريخ یکشنبه پنجم دی ۱۳۸۹ساعت 12:12 نويسنده شب گرد قصه عشق |

شبئ خواب ديدم با خدا كنار ساحل قدم ميزنم

رد پائ هر دوئ ما روئ ساحل بود

وقتئ برگشتم و به گذشته نگاه كردم

ديدم در موقع سختئ تنها يك رد پا كنار ساحل است

پس به خدا گله كردم و گفتم خدايا

خدايا در موقع سختئ مرا تنها گذاشتئ

خدا لبخندئ زد و گفت: فرزندم در ان موقع تو بر دوش من بودئ


+ تاريخ سه شنبه سی ام آذر ۱۳۸۹ساعت 15:11 نويسنده شب گرد قصه عشق |

دلم گرفت ائ هم نفس

پرم شكست تو اين قفس

تو اين غبار تو اين سكوت

چه بئ صدا نفس نفس

از اين نا مهربونئ ها

دارم از غصه ميميرم

رفيق روز تنهايئ

يه روز دستامو ميگيره

تو اين شب

گريه ميتونئ

پناه هق هقم باشئ

تو ائ همزاد هم خونه

چئ ميشه عاشقم باشئ

دوباره من دوباره تو دوباره عشق

دوباره ما دو هم نفس دو هم صدا

تو ائ پايان تنهايئ

پناه اخر من باش

تو اين شب مرگئ پاييز

بهار باور من باش

بزار با مشرق چشمات

شبم روشن ترين باشه

فقط بزار .....


تصاوير زيباسازی ، كد موسيقی ، قالب وبلاگ ، خدمات وبلاگ نويسان ، تصاوير ياهو ، پيچك دات نت www.pichak.net

+ تاريخ یکشنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۸۹ساعت 16:41 نويسنده شب گرد قصه عشق |

  يه روز يه باغبونئ    يه مرد اسمونئ

             نهالئ كاشت ميون باغچه مهربونئ

 ميگفت سفر كه رفتم  

                         يه روز و روزگارئ

اين بوته ياس من                ميمونه يادگارئ

     هر روز غروب      

                 عطر ياس تو كوچه ها ميپيچيد

          ميون كوچه باغ ها

                                     بوئ خدا ميپيچيد

     اونايئ كه نداشتن

                       از خوبئ ها نشونه

 ديدن كه خوبئ ياس

               باعث زشتيشونه

   عابر هائ بئ احساس

                               پا گذاشتن روئ ياس

          ساقه هاشو شكستن

   ادم هائ ناسپاس

                    ياس جوون برگ اون

      تكيه زده به ديوار

                        خواست بزنه جوونه

            اما سر اومد بهار

يه باغبونه ديگه

                 شبونه ياس و برداشت

 پنهون ز نا محرم ها

                           تو باغ ديگه ائ كاشت

           هزار ساله كوچه ها

        پر ميشه از عطر ياس

                              اما مكان اون گل

                     مونده هنوز نا شناس


       


                 

          

+ تاريخ شنبه بیست و هفتم آذر ۱۳۸۹ساعت 15:40 نويسنده شب گرد قصه عشق |

                      از كه پنهان كنم اين راز دل خسته خويش

 از نسيمئ كه پيام اور توست !

                        از بهارئ كه مرا رسوا ساخت !

از خدايئ كه خودش ميداند

                                                     عشق    پنهان نخواهد ماند

+ تاريخ سه شنبه بیست و سوم آذر ۱۳۸۹ساعت 23:21 نويسنده شب گرد قصه عشق |

توئ يك ديوار سنگئ

          دوتا پنجره اسيرن

               دو تا خسته دو تا تنها

                       يكيشون تو يكيشون من

                              ديوار از سنگ سياه

                                    سنگ سرد و سخت خارا

                                                  زده قفل بئ صدايئ

                                                               به لب هائ خسته ما

                     نميتونيم كه بجنبيم

                            زير سنگينئ ديوار

                                    همه عشق من و تو

                                           قصه هست قصه ديوار

                                                      هميشه فاصله بوده

                                                              بين دست هائ من وتو

                    با همين تلخئ گذشته

                                  شب و روز هائ من و تو

                                             راه دورئ بين ما نيست

                                                            اما باز اينم زياده  

                      تنها پيوند من و تو

                               دست مهربون باد

                                          ما بايد اسير بمونيم

                                                  زنده هستيم تا اسيريم

                                                               واسه ما رهايئ مرگ

                                تا رها بشيم ميميريم

                                          كاشكئ اين ديوار خراب شه

                                                            من و تو با هم بميريم

                               توئ يك دنيائ ديگه

                                       دست هائ هم و بگيريم

                                                  شايد اونجا توئ دل ها

                                                              درد بيزارئ نباشه

                 

        ميون پنجره هاشون

    

           ديگه ديوارئ نباشه

+ تاريخ شنبه بیستم آذر ۱۳۸۹ساعت 22:7 نويسنده شب گرد قصه عشق |

به نظر شما عاشق کیست؟

عشق چیست؟

معشوقه کیست یا چیست؟

اصلا عشق وجود دارد؟

درگاه عاشق کجاست؟

لطفا پاسختونو در قسمت نظرات برام بزارین تا من بتونم بعد از تایید کردن مطالبتونو به اسم خودتون در قسمت نطرات ارشیو موضوعات وبلاگ قرار دهم

+ تاريخ یکشنبه هفتم آذر ۱۳۸۹ساعت 21:5 نويسنده شب گرد قصه عشق |

دیرگاهیست که تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

باز هم قسمت غم ها شده ام

دگر ایینه ز من بی خبر است

که اسیر شب یلدا شده ام

من که بی تاب شقایق بودم

همدم سردی غم ها شده ام

کاش چنان مرا خاک کنید تا نبینم

که چه تنها شده ام

+ تاريخ پنجشنبه چهارم آذر ۱۳۸۹ساعت 19:25 نويسنده شب گرد قصه عشق |

سعی کن همیشه تنها باشی چون تنها به دنیا اومدی

و تنها از دنیا خواهی رفت

هرگز به عظمت عشق نگاه مکن

چون انقدر بزرگ و عظیم است که هر وقت در تو بیاید زندگیت را از

بین خواهد برد

و اگر هم در زندگی عاشق شدی سعی کن یکی را دوست داشته باشی

با او صحبت کنی با او بخندی با او گریه کنی

به فکر او باشی فقط و فقط

 

+ تاريخ شنبه پانزدهم آبان ۱۳۸۹ساعت 19:45 نويسنده شب گرد قصه عشق |

در تمام لحظه هایم هیچ کس غربت تنهایی ام را حس نکرد

اسمانم غم گرفت هیچ کس برکه طوفانیم را حس نکرد

انکه سامان غزلهایم از اوست

بی سر و سامانیم را حس نکرد

یادم اولین روز گونه هام و تر کردین

وقتی دیدین دیوونه ام حرفامو باور کردین

چرا دنیا اینقدر تلخ برای من رقم میخورد

چرا همه واسه خودشون تو این اسمون بزرگ یک ستاره دارند ولی وقتی نوبت منه

اسمون ابری میشه  نمیدونم شاید حکمتی باشه شاید من نمیتونم عاشق بشم

اخه خدایا من چقدر باید تنها باشم

مگه من چه گناهی تو درگاه تو مرتکب شدم که اینگونه باید مجازات بشم

میگن تو از همه چیز بنده هات خبر داری پس چرا اینقدر منو تنها میزاری

هرشب وقتی میخوام بخوابم باید اول یه سری تو رویاهم برم و شاهزاده خیالم و ببینم و بعد بخوابم

اگه یه روز همین رویا هامو از دست بدم چی خدا

اون وقت تو برا این بنده تنهات چه میکنی

امیدوارم صدامو شنیده باشی

+ تاريخ یکشنبه نهم آبان ۱۳۸۹ساعت 16:3 نويسنده شب گرد قصه عشق |

تو را با دیگری دیدم وخندیدم تلخ...

گریستم سرخ...       شکستم زرد..

ورقصیدم میان شعله های خاطرات دور

میان لحظه های سخت تنهایی

میان روز اشنایی

میان ان دو دست گرم وشور انگیز و ترسیدم

وترسیدم که ایا بی وجودت سبز میمانم؟

که ایا بی صدایت شب برایم روز میگردد؟

که ایا بی نگاهت زنده خواهم ماند و لرزیدم

کاش میشد بار دیگر سرنوشت را از سر  نوشت

کاش میشد هرچه هست را بر دفتر خوبی ها نوشت

کاش کاش کاش اه افسوس افسوس که نمیشود.......

+ تاريخ شنبه هشتم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:44 نويسنده شب گرد قصه عشق |

صدای شکستن قلبم را نشنیدی چون غرورت بیداد میکرد

اشکهایم را ندیدی چون چشمانت محو تماشای باران بود

ولی امیدوارم انقدر در اینده مجذوب نشده باشی که حداقل زشتی دیو خودخواهیت را نبینی

باشد که با دیگران چنان نکنی که با من کردی

+ تاريخ جمعه هفتم آبان ۱۳۸۹ساعت 23:17 نويسنده شب گرد قصه عشق |

دنیا رو بد ساختن کسی رو که دوسش داری تورا دوست نداره و انکه تو را دوست دارد

تو او را دوست نداری

اما کسی که تو دوسش داری و او هم دوست دارد به رسم ایین به هم نمیرسند

 واین رنج است

+ تاريخ جمعه هفتم آبان ۱۳۸۹ساعت 22:4 نويسنده شب گرد قصه عشق |

نمی دانم که دانستی دلیل گریه هایم را           

نمی دانم که حس کردی حضورت در سکوتم را

و میدانم که میدانی ز عاشق بودنت مستم

وجود ساده ات بوده که من اینگونه دل بستم

+ تاريخ چهارشنبه پنجم آبان ۱۳۸۹ساعت 18:19 نويسنده شب گرد قصه عشق |

در دلم گم شده ام     واژه دوست نمیدانم چیست؟  اگاه یا گمراه...       انچنان مجنونم که دگر لایق من لیلی نیست.              گویی ..... اتش میشود خاموشبا یک قطره اب

اما در میان دریایی از عشق  شعله حسرت میسوزانم      و تو گویی جز سوختن چاره ای نیست که نیست ..... اه ای روزگار چه کردی با من ...

+ تاريخ سه شنبه چهارم آبان ۱۳۸۹ساعت 19:12 نويسنده شب گرد قصه عشق |

به نام خدا

زمانی که چشمانم را گشودم دیدم در برهوتی سرد و بی اب و علف پا نهاده ام

هیچ موجودی را نمیدیدم گمان کنم اصلا کسی نبود  کم کم به راه خویش ادامه دادم

تا به ابادیی رسیدم وارد انجا شدم و فریادی از درون دل براوردم که کیست مرا یاری کند

ناگاه دیدم پریی زیبا برایم جرعه ای اب اورد به او گفتم کیستی گفت عشق

گفتم چه میکنی گفت در این ابادی که گورستان عاشقان است من به عاشقان کمک میکنم

خوشحال شدم با خود گفتم حالا دیگر تنها نیستم اما ناگهان غیب شد هرچه صدا زدم اورا نیافتم کم کم هوا تاریک میشد به دنبال پناهگاهی بودم که شب سرد را در انجا سر کنم که ناگاه

دیدم فردی با موهای مشکی و صورتی غمگین و چشمانی زیبا تر از شکوفه های بهاری به دیدنم امده

بدو گفتم ای زیبا تر از جانم نامت چیست

گفت من غم هستم

گفتم امشب را با من سرمیکنی یا نه

گفت اری خلاصه ان شب تا سپیده دم با غم به درد دل نشستیم و از دست این روزگار بی رحم ناله کردیم و خوابم بردو هنگامی که بلند شدم افتاب متابید ولی خبری از غم نبود

با خود احساس کردم چقدر شادم اری درست بود غم تمام غم هایی را که در طول این مدت به من داده بود گرفته بود

با خود فکرکردم بهتر است به این زندگی پایان دهم و زندگی بهتر داشته باشم

دوباره به راه خویش ادامه دادم امکا دیگر نه غم بود و نه عشق با خود احساس کردم که ذره ذره در حال اب شدنم

به درگاه خداوند منان ناله ای کردم که چرا با من چنین میکنی گفت این خواست خودت بود که نمیخواستی غم داشته باشی و چون غم نداشته باشی عشقی هم نداری

انجا بود که اعترافی کردم که اری عشق بدون غم هرگز ممکن نیست

با خود از خدا میخواستم که این ها همه رویا باشند که ناگهان احساس کردم صدایی مرا فرا میخواند که باید رخت سفر ببندی که پروردگارت ترا به ان دنیا دعوت کرده است اری درست 

است او کسی نبود جز فرشته مرگ و من اینگونه پر کشیدم و به دیار باقی شتافتم

بدون انکه از جوانی لذتی برده باشم

+ تاريخ سه شنبه چهارم آبان ۱۳۸۹ساعت 17:6 نويسنده شب گرد قصه عشق |

ای کاش دوستی ها نبود یا اگر بود به دنبال ان جدایی ها نبود

ای کاش اسمان نبود یا اگر بود درونش پر از ناله نبود که بار غمهایش را بصورت قطرات باران همچون مرواریدی شکسته بر کلبه عاشقانه ام میباراند

ای کاش دریا نبود یا اگر بود موجودی درونش زندگی نمیکرد تا من بتوانم کلبه ویران شده عشق را زیر اب ها بنا کنم تا کسی نتواند ان را خرابش کند

ای کاش کوه نبود یا اگر بود بلند نبود تا من که مجنونی بیش نیستم میتوانستم معشوقم را بر بلندای اسمان نظاره کنم

ای کاش عشق نبود یا اگر بود عاشق و معشوقی هم داشت که دیگر انها همچو من تنها نباشند

ای کاش فلک درد مرا نیز درمان میکرد تا من برای درمانش به موجوداتی بی مهر و محبتی چون انسان هایی که ادعای زندگی با عشق رو میکنند پناه نمیبردم

ای کاش این موهبت الاهی (عشق)در درون همه انسان ها نفوذ نمیکرد مگر انهایی که افرینش انها مقتضی ان را داشت چرا که انها از عشق بویی نبرده اند

ای کاش من هم میتوانستم در درگاه عشق برای معشوقه خیالم به سجده میافتادم و عاشق سجده نمیکرد و انرا از این درگاه بیرون رانم

ای کاش ای کاش ای کاش

+ تاريخ دوشنبه سوم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:58 نويسنده شب گرد قصه عشق |

چرا دنیا پر  از حادثه های وارونه است

چرا به هر کسی دلی میبندیم  طولی نکشیده از ما جدا میشود چرا سرتا سر خیال من پر از غم و اندوه و حصرت داشتن یه همدم خوب است

ای کاش فلک به کام من هم میچرخید به قول شاعر که میگوید

در جوانی بخدا پیر شدم

از گردش اسمان زمین گیر شدم

یکشب به کام من نگردید فلک

یکشب ننمود از غمم این دل شادا

کاش ما بین من و اسمان خیالم فاصله ای نبود و انچه را که در

خیالم تصور میکنم میشد

ولی افسوس که نمی شود که نمیشود که نمیشود

با ارزوی موفقیت دوستان

شنبه ۱/۰۸/۸۹

نویسنده تنها

+ تاريخ شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 16:18 نويسنده شب گرد قصه عشق |

دیرگاهیست که تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام      وسعت درد فقط سهم من است

            باز هم قسمت غم ها شده ام            

 دگر ایینه ز من بی خبر است  که اسیر شب یلدا شده ام

من که بی تاب شقایق بودم  همدم سردی غم ها شده ام

کاش چشمان مرا خاک کنید تا نبینم که چه تنها شده ام

+ تاريخ شنبه یکم آبان ۱۳۸۹ساعت 15:32 نويسنده شب گرد قصه عشق |

Ðe$igNER
мюzhgай